Sint-Martinuskerk
Misrooster van Sint-Martinuskerk in Meise
De Sint-Martinuskerk in Meise is gewijd aan de heilige Martinus van Tours, een 4de-eeuwse Romeinse soldaat die bisschop werd en bekendstaat om het delen van zijn mantel met een bedelaar; zijn feestdag is 11 november.
De kerk ontstond vermoedelijk als vicuskerk in de 7de-8ste eeuw, op de plaats van een oudere houten kerk die in de 11de-12de eeuw werd vervangen door een stenen, romaanse kerk. De oudste vermelding van Meise komt voor in een brief van 1110, toen de Berthouts, heren van Grimbergen, het altaar met zijn afhankelijkheden Oppem en Rode overdroegen aan bisschop Odo van Kamerijk; vanaf 1258 gebeurde de bediening door de kanunniken van Grimbergen, tot het einde van de 18de eeuw. Omstreeks 1500 moest de romaanse kerk plaatsmaken voor een eenbeukige gotische kerk met transept, die ook te lijden had van de beeldenstorm van 1566 en de godsdiensttroebelen van 1593-1598.
De huidige laatgotische kerk kreeg vooral onder pastoor Ludovicus Moreau (1619-1649) haar huidige vorm, toen het schip werd verlengd en met zijbeuken vergroot en de vrijstaande toren werd ingesloten: de middenbeuk was vermoedelijk voltooid in 1626, gevolgd door de noordelijke zijbeuk in 1631 en de zuidelijke in 1642, jaartallen die op gevelcartouches en gewelfsluitstenen bewaard bleven. De kerktoren werd in 1735 zwaar beschadigd door blikseminslag, waarvan nog sporen te zien zijn op de moerbalken onder de grote klokkenstoel; in 1852 werd de toren gerestaureerd.
Voor deze locatie zijn geen vaste vieringen bekend. In de buurt kun je wél naar de mis:
Ligging
Sint-Martinuskerk op de kaart →© OpenStreetMap · CARTOPlan je misbezoek op de kaartZie Sint-Martinuskerk tussen alle kerken in de buurt, met de eerstvolgende missen en gebedstijden per dag.
